Bardzo dobra gra, uwielbiana przez dzieci (i niektóre żony). Jednak hype jaki wokół niej powstał jest zjawiskiem typowo medialnym - oceny gry są najczęściej przesadzone. Szczególnie interesują mnie ochy i achy nad muzyką do Machinarium. Ci, którzy pieją z zachwytu nad jej pięknem i unikalnością, słuchają chyba na co dzień czegoś okropnego - no i raczej nie grali w Neverhooda :-). Podejrzewam, że o całej stronie artystycznej można powiedzieć to samo.

Ogólnie, fakt, że gra tego typu pojawiła się nagle i zrobiła furorę, nie świadczy - moim zdaniem - o wyjątkowości Machinarium, tylko o ubóstwie intelektualnym przeinwestowanego obecnie rynku gier.