"Tempo akcji jest zabójcze, nawet dla prawdziwego wyjadacza FPSów. Do tego należy doliczyć nieoczekiwane akcje, pułapki czy zasadzki, którymi potrafią uraczyć nas przeciwnicy";
"Pomimo "wpadek" producenta, gra się świetnie, a ciekawie zlokalizowane i dobrze wykonane misje, nie pozwalają zbytnio oddalić się od komputera".

„Osiąga wielkość, ale daleko jej do doskonałości. To wada, jeśli liczysz, że WaW przegonił swojego wielkiego poprzednika. Jeśli masz po prostu ochotę na wciągającą kampanię, niezły tryb kooperacji i wciagający multiplayer, to World at War jest grą dla Ciebie.”

Nocny patrol w dżungli. Strzały. Krzyk. Kumpel z oddziału pada obok. Gorączkowo szukam schronienia w gęstwinie. Nie mogę przyjść mu z pomocą. A może nie chcę? Może sparaliżował mnie cuchnący potem i krwią strach?
Intensywności przeżyć w nowej części Call of Duty odmówić nie sposób. Tym razem jesteśmy rzuceni na fronty drugiej wojny światowej. Dwie kampanie, amerykańska i rosyjska, poprowadzą nas przez wyspy Pacyfiku, Stalingrad i okolice Berlina, z samą stolicą III Rzeszy włącznie. Dwa odmienne tereny działań pozwoliły programistom na różne podejścia do prowadzenia akcji. Jako dzielny żołnierz Wuja Sama przedzieramy się przez dżunglę, odpieramy ataki wrzeszczących Japończyków („banzaiiii!”) w wysokich trawach czy tunelach. Do tego robimy czasem grilla przy pomocy nowej zabawki – miotacza ognia. Jest gorąco a my uzmysłowiamy sobie, jak ciężko w tamtym okresie musiało walczyć się Amerykanom. Misje, w których kierujemy naszym marine, obfitują też w ataki powietrzne – stajemy się strzelcem pokładowym i ratownikiem w jednej osobie.
Kiedy wcielamy się w soldata Armii Czerwonej również towarzyszą nam niemałe emocje. Walki uliczne, uciekanie z płonącego domu, bitwa pancerna czy szarża na Reistag – tu również na nudę nie możemy narzekać. Wróć! Co do narzekania, to jednak jest na co. Bardzo rzuca się w oczy długość a raczej „krótkość” rozgrywki – po sześciu godzinach widzimy już napisy końcowe (na średnim poziomie trudności). Do tego podążamy Jedynie Słuszną Drogą - gra jest strasznie liniowa. Brakuje też porządnej fabuły, która wciągnęłaby bez reszty, na miarę poprzedniej gry serii, czyli osławionego Modern Warfare. Widać ludzie z Treyarch nie mają takiego błysku jak Infinity Ward, twórcy poprzedniej części. Pierwsze wrażenia są pozytywne, ale potem jest już niestety gorzej.
Podobać się może jednak wykonanie gry. Dobrą grafikę zobaczymy już na leciwym sprzęcie (Core2Duo, 2GB RAM, Radeon HD2600) co dobrze świadczy o optymalizacji, Niezłe są tekstury, efekty cząsteczkowe i modele postaci. Świetny jest dźwięk i słychać wyraźnie, że na nim nie oszczędzano (NPC-om głosu użyczają między innymi Gary Oldman, znany chociażby z „Leona Zawodowca” czy „Drakuli”, i Kiefer Sutherland – gwiazda serialu „24 godziny”). Złego słowa nie można powiedzieć również o trybie multi, który jest w zasadzie kalką tego z MW, ale w tym wypadku warto wzorować się na najlepszych. Do wyboru mamy tryby Domination, Team Deathmatch, Headquaters, Search & Destroy czy - nowość - War. Do tego możliwość używania pojazdów i system awansów. A na deser Zombie Mode – punktujemy nieumartych nazistów, zarówno w singlu (misja bonusowa po ukończeniu kampanii), jak i z kumplem, w trybie co-op.
Opadł kurz, czas na werdykt. Dramatyczny wstęp tego tekstu dobrze oddaje ducha tej gry. Za to należy się wielki plus. Oczekiwałem jednak większego polotu, utożsamiania się z moją postacią, porywającej fabuły. Jako nowa część słynnej serii – lekkie rozczarowanie, lecz jeśli ktoś szuka porządnej sieczki (naprawdę PORZĄDNEJ – gra tylko dla pełnoletnich) to będzie zadowolony. Zwłaszcza, że tryb multi zapewni o wiele więcej godzin zabawy.